Działanie substancji uzależniających na organizm człowieka
Co dzieje się w organizmie uzależnionej osoby? Po przyjęciu uzależniającego środka, (niezależnie, czy drogą doustną, czy dożylną), dostaje się on do krwiobiegu. Trwa to kilka minut od podania substancji, a dożylne przyjęcie może dawać też „kopa” z powodu mocy i szybkości przyjętej dawki. Podobnie szybko substancja psychoaktywna przedostaje się do organizmu poprzez wąchanie lub palenie. Z kolei najdłuższy czas od przyjęcia substancji do odczuwania jej działania upływa po ich przyjęciu dożylnym. Kiedy narkotyk dostaje się do mózgu, zaczyna oddziaływać wspomniany wcześniej układ nagrody. Przyjęcie zbyt szybko zbyt dużej dawki środka uzależniającego może wywołać przedawkowanie, a nawet zgon.
Po upływie pewnego czasu związanego z regularnym przyjmowaniem narkotyków dochodzi do wytworzenia się stabilizacji pomiędzy danym środkiem, a organizmem i rozwija się uzależnienie. Brak narkotyku wywołuje objawy choroby, zaczyna się dobrze znane u opiatowców „przeziębienie”, pobudzenie u kokainistów, czy objawy „kaca” po spożyciu alkoholu. Objawy odstawienia narkotyku z czasem stają się coraz bardziej nieprzyjemne, ze znacznymi nudnościami, wymiotami, niechęcią do jedzenia, bólami kończyn. Wynika to z braku aktywności układu nagrody w mózgu człowieka – człowiek odczuwa objawy odstawienie i czuje przymus przyjęcia nowej dawki środka. Po upływie pewnego czasu związanego z regularnym przyjmowaniem narkotyków rozwija się tolerancja, czyli konieczność przyjmowania coraz częściej coraz większej dawki środka odurzającego, by uzyskać oczekiwaną przyjemność.
Co dzieje się w organizmie uzależnionej osoby? Po przyjęciu uzależniającego środka, (niezależnie, czy drogą doustną, czy dożylną), dostaje się on do krwiobiegu. Trwa to kilka minut od podania substancji, a dożylne przyjęcie może dawać też „kopa” z powodu mocy i szybkości przyjętej dawki. Podobnie szybko substancja psychoaktywna przedostaje się do organizmu poprzez wąchanie lub palenie. Z kolei najdłuższy czas od przyjęcia substancji do odczuwania jej działania upływa po ich przyjęciu dożylnym. Kiedy narkotyk dostaje się do mózgu, zaczyna oddziaływać wspomniany wcześniej układ nagrody. Przyjęcie zbyt szybko zbyt dużej dawki środka uzależniającego może wywołać przedawkowanie, a nawet zgon.
Po upływie pewnego czasu związanego z regularnym przyjmowaniem narkotyków dochodzi do wytworzenia się stabilizacji pomiędzy danym środkiem, a organizmem i rozwija się uzależnienie. Brak narkotyku wywołuje objawy choroby, zaczyna się dobrze znane u opiatowców „przeziębienie”, pobudzenie u kokainistów, czy objawy „kaca” po spożyciu alkoholu. Objawy odstawienia narkotyku z czasem stają się coraz bardziej nieprzyjemne, ze znacznymi nudnościami, wymiotami, niechęcią do jedzenia, bólami kończyn. Wynika to z braku aktywności układu nagrody w mózgu człowieka – człowiek odczuwa objawy odstawienie i czuje przymus przyjęcia nowej dawki środka. Po upływie pewnego czasu związanego z regularnym przyjmowaniem narkotyków rozwija się tolerancja, czyli konieczność przyjmowania coraz częściej coraz większej dawki środka odurzającego, by uzyskać oczekiwaną przyjemność.
