Najpierw pojawia się zaprzeczenie i szok. „To niemożliwe, wynik jest fałszywy, nastąpiła pomyłka, to nie mogę być ja”. W tym okresie nierzadko pojawia się chęć izolacji od otoczenia, które „nie rozumie” i „nie chce zrozumieć”. Zaprzeczenie jest formą ucieczki od rzeczywistości bardzo bolesnej i bardzo trudnej, jest oznaką nie możności uporania się uczuciowo z taka prawdą w tej chwili. Może to być forma samoobrony organizmu przed stresem. Towarzyszyć mu może otępienie, pustka, niezrozumienie otaczającego świata, kompletny chaos.

Następnie pojawia się bunt, złość, wściekłość „dlaczego to właśnie ja mam pecha a inni nie?” Chociaż bunt skierowany jest zasadniczo przeciw temu co nieodwracalne, co nie do przyjęcia, to manifestuje się w różny sposób, przede wszystkim w szukaniu ‘kozła ofiarnego’. Często w tym okresie korzysta się z uzdrowicieli, medycyny niekonwencjonalnej, diet - cud.

Po okresie buntu przychodzi targowanie się z losem, pertraktacje z otoczeniem. Jest to okres przysięgania, obiecywania, składania ślubów dających za zdrowie różne wartości – „Boże daj zdrowie a ja ci w zamian, a ja nigdy więcej”.

Po okresie targowania się dochodzą do świadomości realne konsekwencje hiv.

Pojawia się depresja, okres zwątpienia, stagnacji, apatia lub po prostu obniżony nastrój. W tym stadium nie dostrzega się żadnych możliwości, wydaje się, że życie minęło.

Wyczekiwanym efektem zmagań jest pogodzenie się ze stratą. Nie ma szarpania się, nie ma walki, jest natomiast dostosowanie się do nowych warunków i akceptacja nowego stanu zdrowia i życia. Akceptacja tego, co nie da się zmienić może pomóc w skupieniu się na sprawach, które możesz zmienić. Ale ponieważ i warunki i stan zdrowia nie są niezmienne, więc i stan pogodzenia się nie jest dany raz na zawsze.

Proces pogodzenia się nie przebiega liniowo, a spiralnie. Po przejściu od jednej fazy do drugiej możliwe są nawroty. Co pewien czas możesz odczuwać zarówno złość, depresję, możesz próbować targować się z losem. Proces akceptacji trwa nieprzerwanie i nie ma końca.

Na szybkość i jakość procesu akceptacji mają wpływ: twoja wiedza, przekonania, doświadczenia, umiejętność radzenia sobie w sytuacjach stresowych, wiara ale też wiedza i przekonania Twojego środowiska, rodziny, przyjaciół.

Po piąte nie jesteś sama/sam. Jako osoby zakażone hiv tworzymy dużą społeczność. Są wśród nas kobiety i mężczyźni, dzieci i dorośli, lekarze, prokuratorzy, policjantki, gwiazdy filmowe, marynarze, sprzedawczynie, księża i pastorzy, rolnicy, milionerzy i bezrobotni, wszystkie narodowości, wszystkie wyznania. W kilku większych miastach w Polsce są grupy wsparcia dla osób zakażonych i ich bliskich. Działają telefony zaufania, poradnie internetowe.

Po szóste: HIV w Polsce nie jest wyrokiem śmierci. Dostępne są najnowsze leki antyretrowirusowe i wysokospecjalistyczne leczenie.

Cytat „Istniejące obecnie leczenie antyretrowirusowe zmieniło przebieg zakażenia hiv. Dzięki lekom można zwolnić przebieg zakażenia, zapobiec wystąpieniu objawów i chorób towarzyszących infekcji hiv. Dzięki tym lekom mówi się już teraz, że hiv stał się zakażeniem przewlekłym” i można przedłużyć życie o następne 30 lat. „Ale żeby moc skorzystać z korzyści, które one dają, musisz wiedzieć o swoim zakażeniu”.

Po siódme: Jesteś w szczęśliwej grupie osób świadomych swojego zakażenia a to może uratować ci życie, wiesz do jakiego lekarza specjalisty się zgłosić; możesz w odpowiednim czasie podjąć leczenie, a dzięki temu możesz poprawić jakość i długość życia (o ponad 30 lat); możesz także uchronić inne osoby przed zakażeniem: twoją partnerkę lub partnera seksualnego ale także, twoje przyszłe dzieci - jeżeli jesteś kobietą i jesteś świadoma swojego zakażenia, możesz bezpiecznie mieć dziecko, jeżeli jesteś mężczyzną zakażonym hiv, możesz bezpiecznie posiadać dziecko.