Informacja o zakażeniu często powoduje wycofanie się osoby zakażonej z wielu sfer jej życia, m.in. seksu. Nie jest to oczywiście regułą, bo każdy człowiek stanowi jedyną, niepowtarzalną jednostkę. Nie ma powodu rezygnować z seksu. Są jednak rzeczy, o których powinnaś/ powinieneś wiedzieć:
- główną drogą zakażenia są kontakty seksualne, bez względu na orientację seksualną;
- najbardziej ryzykowne są kontakty analne – doodbytnicze, zarówno dla strony biernej, jak i czynnej (z tym, że strona bierna jest tą bardziej narażoną). Kontakty analne nie są tylko i wyłącznie domeną par homoseksualnych, wiele par heteroseksualnych coraz częściej przyznaje się do stosowania tej techniki;
- na drugim miejscu są kontakty waginalne – dopochwowe, a bardziej narażoną stroną jest kobieta. Znaczenie ma tu budowa narządów płciowych. U kobiety płaszczyzną, przez którą wnika wirus jest cała powierzchnia pochwy, u mężczyzny – ujście cewki moczowej i okolice pod napletkiem. Sperma jest bardziej zakaźnym płynem niż wydzielina z pochwy. A po zakończonym stosunku mężczyzna wysuwa penis z pochwy i tym samym jego kontakt z zakaźnym płynem jest zakończony, zaś kobieta nie jest w stanie nic zrobić by pozbyć się spermy z pochwy.
Oczywiście nie każdy kontakt seksualny z tobą źródłem zakażenia partnerki/ partnera, natomiast nikt nie jest w stanie określić, który stosunek może okazać się tym zakaźnym.
Przy kontaktach oralnych mówi się o tzw. ryzyku teoretycznym. Jednak nie do końca jest to prawdą. Zdarzają się zakażenia przy stosowaniu tej techniki, zwłaszcza dla strony czynnej, mającej kontakt z nasieniem męskim. Strona bierna przy tym kontakcie jest bezpieczniejsza, ma kontakt ze śliną, która nie jest materiałem zakaźnym.
Wszelkie techniki seksualne, przy których nie dochodzi do kontaktu błon śluzowych z wydzielinami narządów płciowych lub krwią, nie niosą za sobą ryzyka zakażenia hiv! Całowanie się nie jest ryzykowne. Ślina nie jest zakaźna. Hiv nie przeniknie również przez nieuszkodzoną skórę, gdyż stanowi ona naturalną barierę dla tego intruza.
Jeżeli żyjesz z hiv i decydujesz się na kontakt seksualny, pamiętaj, że używanie prezerwatywy zdecydowanie zmniejsza ryzyko zakażenia. Przy używaniu tego zabezpieczenia pamiętaj o paru szczegółach:
- po pierwsze – zakupuj prezerwatywy w miejscu, gdzie są odpowiednio przechowywane (np. apteki, stacje benzynowe, hipermarkety) – prezerwatywa nie może być narażona na zmianę temperatur, nasłonecznienie, ochłodzenie – złe warunki przechowywania mogą spowodować rozrzedzenie latexu i w konsekwencji pęknięcie prezerwatywy w trakcie kontaktu;
- po drugie – odpowiedni sposób otwarcia opakowania. Otwieraj ostrożnie, nie używając zębów, paznokci, ostrych narzędzi. Każde opakowanie posiada „ząbki” ułatwiające prawidłowe i łatwe otwarcie;
- po trzecie – odpowiednio przechowuj już zakupione prezerwatywy – nie umieszczaj ich w kieszeni spodni, w samochodzie – w schowku obok kierowcy w samochodzie, gdyż jest to bardzo rozgrzane miejsce;
- po czwarte – jeśli zdarzy się, że założysz prezerwatywę na niewłaściwą stronę, wyrzuć ją i użyj nowej. W takiej sytuacji na zewnętrznej stronie prezerwatywy, która będzie miała kontakt z pochwą lub odbytem, może zostać płyn (prejakulat), w którym znajduje się zarówno wirus, jak również plemniki;
- po piąte – prawidłowo nałóż prezerwatywę - pilnuj, aby przy nakładaniu w końcówce prezerwatywy nie zostało powietrze. Obecność powietrza może spowodować jej pęknięcie w czasie kontaktu.
- po szóste – zdejmuj prezerwatywę zaraz po zakończeniu stosunku. Wiem, że jest przyjemnie, ale ociąganie może spowodować, że z prezerwatywy wyleje się nasienie. I całe zabezpieczenie nie spełni swojej roli;
- po siódme – prezerwatywy są produktem jednorazowym. Jedna prezerwatywa to jeden kontakt i inaczej być nie może;
- po ósme – nałożenie dwóch prezerwatyw naraz nie stanowi lepszego zabezpieczenia, a wprost przeciwnie – tarcie latexu o latex może spowodować pęknięcie prezerwatywy;
- po dziewiąte – do nawilżania używaj tylko i wyłącznie lubrykantów na bazie wody, żadnych lubrykantów na bazie tłuszczy, bo mogą one uszkodzić prezerwatywę.
Na świecie dużą popularnością cieszą się prezerwatywy dla kobiet. Jest to świetna alternatywa dla kobiet, które nie mogą wyegzekwować od swojego partnera używania prezerwatyw. W Polsce dopiero zaczynają się pojawiać, niestety są dostępne tylko w sex-shopach.
Jeżeli twoja partnerka/ partner także żyje z hiv, nie rezygnujcie z używania prezerwatyw. Każda zakażona osoba ma swojego osobistego wirusa (hiv po wniknięciu do organizmu łączy się z DNA). Kontakty bez zabezpieczenia grożą tzw. dokażeniem czy inaczej mówiąc superinfekcją. Osoba zakażona przyswaja nowy szczep hiv, co powoduje zmutowanie się wirusa, a w efekcie powoduje obniżenie się poziomu komórek CD4 (odporności).
Nie stosowanie prezerwatyw przez osoby będące na terapii ARV powoduje także tzw. lekooporność. Jeśli twój/ twoja partner/ partnerka nie bierze jeszcze leków, to więcej niż pewne – jej/ jego wirus w przyszłości nie będzie reagować na te leki, które bierzesz ty. Zmniejszy się więc ilość leków, które mogą jej/ jemu pomóc, gdy przyjdzie moment rozpoczęcia terapii.
Jeżeli jesteś na lekach antyretrowirusowych, twoje CD4 jest wysokie, a wiremia niewykrywalna, oznacza to, że jesteś w doskonałej kondycji, ale nie oznacza to niestety, że twoje płyny nie zagrażają twojemu partnerowi/ partnerce. Niewykrywalna wiremia oznacza mniej niż 50 kopii RNA HIV/ml. Zatem wirus wciąż jest obecny w wydzielinach.
Brak jest informacji na temat wpływu leków ARV na popęd płciowy osób zakażonych. Dla sfery seksualnej ogromne znaczenie ma psychika. Jeżeli nie akceptujesz siebie, swojego ciała, faktu zakażenia hiv, wszystko to wpływa na twoje zdrowie. Nie ma co czekać, lepiej poszukaj pomocy u fachowca i czym prędzej udaj się do psychologa lub seksuologa.
Jeżeli masz problemy ze wzwodem i zastanawiasz się nad przyjmowaniem Viagry, zapoznaj się dokładnie z treścią ulotki. Viagra może wchodzić w interakcję z lekami antyretrowirusowymi.
Jeżeli wiesz o swoim zakażeniu, pamiętaj, aby poinformować o tym swoją/ swojego partnerkę/partnera seksualną/ego. Osoba ta powinna podjąć świadomą decyzję o kontakcie seksualnym z tobą - art. 161 Kodeksu Karnego stanowi: „kto świadomie naraża drugą osobę na zakażenie HIV podlega karze pozbawienia wolności do lat trzech”.






