Diagnostyka laboratoryjna dotycząca hiv odgrywa nie tylko podstawową, ważną rolę w rozpoznaniu bądź wykluczeniu zakażenia, ale jest także bardzo istotna w profilaktyce zakażeń. Szczególnie testowanie połączone z poradnictwem okołotestowym (które ci rekomenduję) spełnia to zadanie: pomaga podjąć świadomą decyzję – testować się czy nie oraz minimalizuje stres i napięcie towarzyszące zazwyczaj decyzji o wykonaniu testu i poddaniu się badaniu. Daje także możliwość wyjaśnienia wszystkich wątpliwości dotyczących HIV/AIDS, przedyskutowania zasad bezpieczniejszego seksu, bezpieczniejszego używania narkotyków, a także procedury testowania, przebiegu badania, możliwych wyników testu oraz dalszego postępowania po wykryciu zakażenia.

Badanie zazwyczaj polega na pobraniu próbki krwi i zastosowaniu odpowiedniej metody diagnostycznej (poddaniu jej dostępnemu w danym laboratorium testowi). Powinno być wykonywane zawsze na podstawie skierowania lub zalecenia wykonania testu, po udzieleniu ci niezbędnych informacji, zawsze po uzyskaniu/wyrażeniu przez ciebie zgody na test. Badanie nie wymaga szczególnego przygotowania, nie trzeba być na czczo, możesz poddać się badaniu w ciągu całego dnia. Przed testem upewnij się, jaką metodę diagnostyczną stosuje dane laboratorium, czy oferowane jest poradnictwo okołotestowe, czy w przypadku, gdyby wynik testu przesiewowego okazał się dodatni zapewniona jest dalsza diagnostyka (taka zasada obowiązuje, ale nie wszystkie placówki ją stosują). Te pytania są szczególnie ważne wtedy, kiedy wykonujesz test nie w rekomendowanym przez Krajowe Centrum ds. AIDS (agendę Ministerstwa Zdrowia) punkcie konsultacyjno-diagnostycznym (PKD) oferującym anonimowe, bezpłatne testy na hiv zawsze połączone z poradnictwem, ale w jakimkolwiek laboratorium lub placówce ochrony zdrowia, gdzie istnieje możliwość diagnostyki w kierunku hiv. Ważne, aby test był wykonany zgodnie z przyjętymi zaleceniami dotyczącymi zarówno procedury testowania jak i możliwości wykrycia lub wykluczenia zakażenia hiv.