Wprowadza ona do edukacji o narkomanii i narkotykach wiedzę opartą na rzetelności i mocnych. Wcześniej tradycyjna profilaktyka dopuszczała mówienie „o narkotykach źle albo wcale”. Każdy przekaz musi być profilaktyczny, czyli traktować narkotyki „z buta”, jako zło. Niestety okazało się, że gdy wprowadza się nieprawdę czy przesadę do przekazu, nastoletnie osoby, posiadające nawet zupełnie podstawową wiedzę o narkotykach, ale opartą na osobistym doświadczeniu, zamykają się na odbiór przekazu. Drug education (ang. edukacja o narkotychach) według założeń redukcji szkód to takie przedstawienie informacji by ich rzetelność nie budziła niczyich wątpliwości. Najłatwiej jest zestawić z opisem właściwości narkotyku, stanowiących o jego popularności, jego właściwości negatywne. Czytająca osoba oceni sama, czy warto po daną substancję sięgać. To podejście do edukacji i założenia nowej profilaktyki doskonale objaśnia Marsha Rosenbaum, w pracy: „Najpierw bezpieczeństwo -Realistyczne podejście do nastolatków, narkotyków i edukacji ich dotyczącej”: „Przekonaniem powszechnym pomiędzy wieloma wychowawcami, osobami tworzącymi politykę i rodzicami jest wiara, iż nastolatki rozumiejące niebezpieczeństwa eksperymentowania z narkotykami powstrzymają się od ich używania.
W celu zachęcenia do abstynencji przesłania dotyczące „ryzyka” i „niebezpieczeństwa” są ogromnie przesadzone, a czasami wręcz kompletnie fałszywe. Aczkolwiek informacje z Reefer Madness zostały zastąpione zapewnieniami, iż posiadamy obecnie „naukowe dowody” niebezpieczeństwa narkotyków, to jednak po krytycznej ocenie badań niewiele z najpowszechniejszych takich twierdzeń (szczególnie dotyczących marihuany) pozostaje nadal istotnymi.
Marihuana, pomiędzy nastolatkami drugi środek odurzający po alkoholu, jest rutynowo demonizowana w dzisiejszej edukacji antynarkotykowej. Wiele stron internetowych jej poświęconych, w tym należąca do Biura Krajowej Polityki Przeciwdziałania Narkotykom, „Project kNOw”, zawiera mylne informacje o skutkach zażywania marihuany, jej wpływie na raka, pamięć, system obronny organizmu, zmiany w osobowości, nałóg i dysfunkcję seksualną.”
W swej książce z 1997 roku, Marijuana Myths, Marijuana Facts: A Review of the Scientific Evidence (Mity i fakty o marihuanie: przegląd dowodów naukowych), profesorowie Zimmer i Morgan skontrolowali dowody naukowe odnoszące się do każdego z tych domniemanych niebezpieczeństw. Doszli do wniosku, że w każdym przypadku twierdzenia o niebezpieczeństwie marihuany nie wytrzymują krytyki. Przez wiele lat takie same konkluzje były wyciągane przez wiele oficjalnych komisji, w tym Komisję La Guardii z 1944 roku, Krajową Komisję ds. Nadużywania Marihuany i Narkotyków w 1972 roku, Krajową Akademię Nauk w 1982 roku, a w 1999 roku przez Instytut Medycyny: ”Regularna niepoprawna interpretacja [działania] marihuany może być achillesową piętą w konwencjonalnych podejściach do edukacji antynarkotykowej, ponieważ te fałszywe przesłania są niezgodne z rzeczywistymi obserwacjami i doświadczeniem uczniów. W rezultacie nastolatki tracą zaufanie do tego, co my, jako rodzice i nauczyciele, im mówimy. W ten sposób mniejsze jest prawdopodobieństwo, że zwrócą się do nas jako do wiarygodnych źródeł informacji. Jak to sformułowała 17-letnia dziewczyna, uczennica 11-tej klasy w Fort Worth w Teksasie: „Powiedziano mojej młodszej siostrze, że można się uzależnić od marihuany za pierwszym razem, a to wcale tak nie jest. Usłyszy się coś takiego, następnie się tego spróbuje i mówi się: «Aha, okłamali mnie»”.
Kolejnym elementem edukacji harm reduction jest przekaz kierowany do osób używających narkotyków, dotyczący bardziej i mniej niebezpiecznych sposobów używania narkotyków. Oto kilka przykładów stosowanych w pracy z klientem:
„Jeżeli przyjmujesz narkotyki iniekcyjnie, używaj zawsze sterylnych igieł i strzykawek, dziel się nowym sprzętem, nigdy nie dziel się używanym. Stare igły zabezpieczaj, tak by nie narazić nikogo na zakłucie.”
„Nie używaj narkotyków w samotności czy za zamkniętymi drzwiami, ale tak by w razie przedawkowania, umożliwić innym pośpieszenie z pomocą.”
„Każdą dozę narkotyku przyjmuj powoli, by sprawdzić jej moc.”
„Jeżeli możesz zrezygnuj z przyjmowania narkotyku dożylnie, stosuj przyjmowanie doustne lub inhalację. A najlepiej nie używaj narkotyków wcale.”
